Głos lektorski do filmu o Roztoczańskim Parku Narodowym. Jubileusz 40-lecia Roztoczańskiego Parku Narodowego i wojewódzkie obchody światowego dnia środowiska. Zwierzyniec, 5 czerwca 2014 r.

ROZTOCZAŃSKI PARK NARODOWY

Roztoczański Park Narodowy położony jest w środkowo-wschodniej części Polski, w województwie lubelskim, obejmując najcenniejsze przyrodniczo obszary Roztocza. Aktualna jego powierzchnia wynosi 8483 ha, z czego lasy zajmują 8102 ha (95,5%). Ochroną ścisłą objęto 806 ha (9,5%).

W Roztoczańskim Parku Narodowym istnieje hodowla koników polskich. Zainicjował ją w 1982 prof. dr hab. Mirosław Kownacki. Koniki mogą biegać po specjalnym wyznaczonym terenie przeznaczonym na ten cel, który ma obecnie powierzchnię 180 ha. Zwierzęta żyją tam bez ingerencji człowieka, dokarmiane są tylko w czasie zimy.

Roztoczański Park Narodowy utworzono w 1974 roku na terenach, których część chroniono w dobrach Zamoyskich jeszcze przed II Wojną Światową. Symbolem parku jest konik Polski – potomek tarpanów. To tutaj dzikie tarpany przetrwały najdłużej – aż do początków XIX wieku. Teraz koniki żyją na swobodzie w Ostoyi, której częścią są stawy Echo. Dumą parku są lasy porastające go w 95 procentach i tworzące malowniczy krajobraz piękny o każdej porze roku. Skrywają one wiele malowniczych zakątków wprost stworzonych dla malarza czy fotografika. Należy do nich Florianka – dawny folwark Zamoyskich. Króluje tu przepiękny Jawor o pomnikowych wymiarach. Można tu spotkać stado owiec uhruskich. Zostały sprowadzone do parku, by razem z bydłem białogrzbietym zapobiegać zarastaniu łąk. Niektóre partie lasu podtopił bóbr. Od czasu, kiedy powrócił na dawniej zajmowane tereny, buduje okazałe tamy.